Jongenskoor

Als het jongenskoor niet van die witte overhemdjes had gedragen, waren we volgens mij onopgemerkt gebleven tussen die honderden zangers en musici van de Mattheus Passion. Dat ik er het mooiste uitzag, wist ik wel zeker, want mijn moeder was eindeloos bezig geweest met strijken en de dirigent had mij niet voor niets op de voorste rij gezet.Als je daar stond, moest je extra je best doen. En dat deed ik met overgave.  De andere jongens zongen ook wel mooi, maar ik was vast en zeker de enige die wist wat ik zong, want ik kende het bijbelverhaal door en door. Ik voelde dat de mensen dachten: " Wie is toch die jongen daar vooraan die zo vol overtuiging zingt?" Toen na afloop de dirigent het podium verliet, gaf hij mij een hand. Trots en zeker verliet ik de zaal, de daverende muziek in mijn hoofd. En de mensen in de zaal wisten niet dat daar een jongen ging, die àlles zou kunnen nu hij eenmaal begonnen was.